İnsanlar öyle alışkın ki
alışkanlıklarına
ezberlenmiş suskunlukları hep bu yüzden
bu yüzden,
gamzelerine ulaşamayan adımlarla dolu gülümsemeleri,
düşüncelerine ördükleri duvarları,
yorgunlukları...
Ama bak ben korkmuyorum
koşmaktan,
düşüp dizimi kanatmaktan.
Ebe ben olurum
sen kaç,
Saklan!
Gözlerini sobelediğimde
bu oyun bitecek
saklanmana gerek kalmayacak
yaşamın boyunca...
Yumuyorum gözlerimi
aramıza ördüğün soğuk duvara dayanıp,
1,2,3,4,5 ..........
önüm arkam
sağım solum
saklanmayan sobe!
sobe!
