ARAF

Ağzımda,

saatler önce yediğim

soğanının bıraktığı bol susamalı

garip tat

uyandırdı beni.

Üzerime örtülmüş iki kat battaniyenin altında giderek eziliyorum.

Belirsiz bir ateş bu anlamsız yükün altında,

bedenime yayılan.

Susuyorum

Zaman geçiyor

ben yine,

Susuyorum,

tüm acımı içime.

İçime  doğru susuyorum

hıçkırıklarımı.

Uyanamıyorum, uyuyamıyorum da

Bir garip araf

Rüyalarım,

Bin parçalı bir puzzle
her sabah son parçasını bulup

tamamlayamadan

uyandığım.