puslu gri ve bir pembe göğe yapışık olan.
Tıpkı kazınması gereken bir kir tabakası gibi!
Sadece martılar var dışarda;
ağlarlar mı gülerler mi belli değil sesleri
ve bir zeytin ağacı kocaman,
önümdeki binaları görmemi engelleyen.
Sizce yeter mi dalları, dünyanın her bir yerine barış götürmeye?
Martılarla uçup gitse dallardaki barış çiçekleri;
uzak diyarların
mavi, pembe, gri, beyaz, sarımtrak bulutlarına...
Doğar mı güneş yeniden karanlığın üzerine,
tekrar aydınlatır mı insanların gülümsemelerini?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder