Kalbim yoruldu bu denli çok şey hissetmekten dedim,
çocuksu dudak kenarların hınzır gamzelerine doğru coşkuyla koştu.
İki yaramaz çocuk birbirine kavuştuğunda bırakmadılar birbirlerini
uzun süre.
Çocuksu dudak kenarı gittiği yerden,
gittiği hızla gelmedi.
Hareketleri daha ağır ve yorgundu.
Kendini topladı bir süre sonra ağır bedeniyle.
Benden ne yapmamı istiyorsun? diye sordu
Aslında basitti yanıtı, dünyanın en zor basiti.
O an söylemedim,
söyleyemedim...
Sadece gözlerine bakabildim uzun uzun.
Yaramaz dudakları sustu geride meraklı gözlerini bıraktı bana.
O an anlatamadığım her şeyi gösterdim bir bir gözlerimle.
Gülümsedin
gülümsedim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder